Alt innhald og kommentarar på denne bloggen vert innsamla og lagra av Nasjonalbiblioteket.

Vinnarfylket Sogn og Fjordane

”Kva vil regjeringa med Sogn og Fjordane”, det er spørsmålet Sosialistisk Venstreparti sin Bård Vegard Solhjell i dag skal få svar på frå kommunalminister Jan Tore Sanner i Stortinget. Solhjell burde heller utfordra lokal- og fylkespolitikarane i Sogn og Fjordane på det spørsmålet, ”Kva vil de med Sogn og Fjordane?”.

(Kjelde: Arbeidskraftundersøkinga til SSB: Undersøkelsen omfatter personer i alderen 15-74 år)

Bakgrunnen for spørsmålet til Solhjell er svært tynt, og det baserer seg i utgangspunktet på eit totalt feilaktig bilete som er skapt av fylket, primært frå raudgrøne politikarar som er oppteken av å svartmåle regjeringa sin politikk for å dekke over sine eigne manglande ambisjonar for fylket.

Solhjell hevdar at dei mange reformene som skal bidra til ein meir effektiv forvaltning, meir lokalt sjølvstyre og frigjering av administrative ressursar til meir tenesteyting, fører til sentralisering, og at Sogn og Fjordane vert ståande att som taparen. Når Solhjell kjem med eksempla sine, så fell heile interpellasjonen hans saman.

Solhjell trekk fram flytting av skatteoppkrevjinga frå kommunane til Staten som eit eksempel på utviklinga i Sogn og Fjordane. Det han då ikkje har fått med seg er at framlegget til regjeringa for ny organisering av skatteinnkrevjinga fører til like mange arbeidsplassar, og betydeleg fleire enn det ein får i andre delar av landet i Sogn og Fjordane. Der vi tidlegare hadde ca 35 årsverk fordelt rundt i dei 27 kommunane, så får vi no 35 årsverk samla i større fagmiljø på Eid, Leikanger og Førde. Skulle det være negativt for fylket?

Han trekk fram fiskeridirektøren sitt framlegg om omlegging av strukturen på regionkontor i Fiskeridirektoratet som eit anna eksempel. Her meiner han at arbeidsplassane i Måløy står i fare. Fasiten, som vi fekk i dag, er at Måløy vert vidareført som regionkontor i Fiskeridirektoratet etter at ein politisk har handsama saka. Igjen står Sogn og Fjordane igjen som vinnaren.

Solhjell trekk og fram Politireforma og alarmsentral som eksempel på sentralisering frå Sogn og Fjordane. Dette til tross for at SV faktisk sitt i forhandlingar om Politireforma med regjeringspartia, og at reforma nettopp vert gjennomført for å få meir nærpoliti ute der innbyggjarane bur, i staden for at ein skal binde opp ressursane i administrative ressursar på 27 politihus rundt om i landet.

Han trekk fram økonomien i fylkeskommunen som eit eksemepel på utarming av fylket. Her meiner altså Solhjell at det fylket som har dei desidert største inntektene av alle fylkeskommunane i landet pr innbyggjar, er så dårleg stilt at det vil føre til at fylket går utfor stupet.

Ein kunne trekt fram mange andre eksempel, der både Solhjell og andre raudgrøne politikarar, totalt feilaktig, framstiller Sogn og Fjordane som den store taparen med FrP og Høgre i regjering. Det er derimot svært mykje som tyder på at både Solhjell, fylkesordførar Kjelsnes og alle dei andre svartmålarane tek grunnleggjande feil i sine påstandar.

Det er ikkje alltid så lett å finne gode indikatorar på korleis det eigentleg står til med eit fylke som Sogn og Fjordane, men graden av sysselsetting i eit samfunn pleier å være ein god indikasjon på utviklinga. Altså kor stor del av befolkninga mellom 15 og 74 år som er i arbeid eller utdanning.

Arbeidskraftundersøkinga til statistisk sentralbyrå (SSB) syner at sysselsettinga i Norge gjekk ned med 0,3% frå 68,0% til 67,7% frå 1. kvartal 2014 til 1. Kvartal 2015 , dette heng sjølvsagt saman med kraftig nedgang i oljeprisen, og at oljerelaterte næringar har måtta kutta kraftig i kostnadane og bemanninga. Men ikkje i Sogn og Fjordane. I vårt fylke har vi ein kraftig vekst i sysselsettinga, etter fleire år med nedgang under raudgrøn regjering.

I perioden 2008-2013 gjekk graden av sysselsetting ned frå 74,6% i 2008 til rekordlåge 68,5% ved utgangen av 2013, ein reduksjon på heile 6,1%. Tal sysselsatte gjekk ned frå ca 56.000 til 54.000, i samme periode steig folketalet med over 3.000 personar i fylket. Etter regjeringsskiftet er tala igjen oppe på 56.000, og vi har auke sysselsettingsgraden frå 68,2% til 70,1%, eller 1,9% på eit år.

Dette er statistikk, og graden av sysselsetting vil alltid variere. Men likevel er det eit openbart signal på at noko har skjedd. At ein negativ trend dei siste 5 åra plutseleg skulle snu og peike oppover, på trass av at ein på landsplan har ein markant nedgang, kan ikkje forklarast på andre måtar enn at fleire av innbyggjarane i Sogn og Fjordane er i arbeid, eller at vi har blitt yngre og friskare av ny regjering. Uansett, er det svært positivt.

Etter regjeringsskiftet har eg spist mykje kake, og sett mange norske flagg i Sogn og Fjordane. Dei positive sakene står i kø. Nedbetaling av Fatlabommen, Realisering av E39 Bjørset-Skei, Realisering av Olden-Innvik, Oppstart av arbeidet med Stad Skipstunnel, Nye skogsbilvegar og tømmerkaier, fleire nye investeringar i landbruket, ny ferjeavløysingsordning som medfører fleire milliardar i investeringsmidlar i infrastruktur på kysten av fylket, nye skattearbeidsplassar, historisk satsing på vedlikehald av vegane våre, meir konkurranse og billegare billetar på nokre av flyplassane, arbeidsplassar ved fiskeridirektoratet, rask realisering og finansiering av Loftesnesbrua, betre avskrivingsreglar og grøne sertifikat for investering i fornybar industri, Opning av Knarr-feltet utanfor kysten av Sogn og Fjordane, betre incentivordning for internasjonale filmproduksjonar som er ein kjempemulighet i eit naturfylke som Sogn og Fjordane, redusert elavgift og betre rammebetingelsar for grøne datasenter som gjer unike muligheter for Lefdal gruve og andre, 300 nye arbeidsplassar i mineralnæringa, og mykje mykje meir.

Eksempla er svært mange, og Høgre/FrP-regjeringa har ikkje utelukkande æra for alt dette. Men det som er klart, og heva over einkvar tvil, er at regjeringsskiftet for 1,5 år sidan har opna mange muligheter, og ein ser stor optimisme og framtidstru i fylket. Sogn og Fjordane framstår på dei fleste områdene som den store vinnaren.

Raudgrøne politikarar og ein del journalistar prøver å skape eit bilete av eit Sogn og Fjordane på veg utfor stupet. Fylket vert demontert og rasert, og alt vert sentralisert ut av fylket med den nye regjeringa. Dette er beviseleg feil, og regjeringa og FrP har gjort desse påstandane kraftig til skamme.

Med Solhjell sin interpellasjon i Stortinget, så prøver og han å framstille Sogn og Fjordane som eit mindreverdig fylke, som treng spesiell statleg oppfølging for å i det heile teke eksistere. Det Solhjell burde gjere var å spøre politikarane i Sogn og Fjordane kva dei vil med fylket. Vil vi framstå og marknadsføre oss som taparar når vi i realiteten er dei store vinnarane?

Vist 751 ganger. Følges av 1 person.
Annonse